hepsi

hepsi buymuş işte
elim yandı biraz
biraz kalbim acıdı
denizler yükseldi alçaldı
hepsi buymuş işte
gözlerime bir ıslaklık eklendi usul
o gecenin sabahı gecikti biraz
dondu düşler bir günlüğüne
hepsi buymuş işte

kimsin

sana kim deseler
bir soru gibi asılı kalırım güne
geceye ve şaraba
merhaba diyemem artık

sana kim deseler
yumarım gözlerimi usul
bir ay kayar gökyüzünden
dileksiz kalırım zamana

sana kim deseler
aynalar kaplar dört yanı
ışıklar yansır yüzüme sözsüz
kadehime damlarım
taşarım cadde cadde

sana kim deseler
toplar yalnızlığımı insanlardan
usulca uzaklaşırım bu kentten
ardımda hecesiz bir veda

köz

korkma
atlayacagız
içinden
içinden
ateşin
elele
söndürmeden ateşi
ve
yanmadan içinde

edipten

ben
bugun biraz yaşamı kımıldattım
bir bardak konyak içtim ve
ölüme kurulandım

düz-en

ne ağlamaya vakti vardı
ne de acı çekmeye
onları bile sınıflamıştı düzen
ona sadece suskunluk kalmıştı
nisan 94 odtü

nerdeyiz

bir ayrıntının içindeyiz