?

neyle
kimle
ne kadar
ölçülerim karıştı
değil elma ile armut
patatesle soğan toplandı
kimse bişi demedi
demek ki önceden dediklerimiz denmemeliydi
***
kafamda hep şu dönüyor
hohlar ısıtırım seni
okşar avuturum seni
annemden öğrendim
şekerli su ile büyütürüm seni
***
düzenler ve düzeysizlikler arasında
tam da işte bu noktada
aldım başımı oturdum koltuğa
akşamdan kaldı uykusuzluklarım
sakın el edip uyandırma

 

biten bir işin peşi sıra...

uzun bir öykü bu hemen bir seferde bitiremem ...
ama zamanım bol
az az yazıcam çok olucak sonunda
ben yazdıkça yaşadıklarım tükenecek ve içimdeki keder azalacak ,hep böyle oldu...yazdım ve bitti işkence

o hesap ettiiğin kim 3 km beni fersah fersah uzaklara taşıdı senden ...

olan bitene anlam veremiyorum
hala onca zaman oldu alışmış olmalıyım
üzülmemeli şikayet etmemeli yadırgamamalıyım
her an herşey beklemeliyim
ama hala güveniyorum insanlara
hala iyiniyete inanıyorum
ben çok keşke demem kapıları kapatınca
umarım sen de demezsin
sevginin güvenin iyiniyetin gerçekten muhasebesi olmuyor

ah ah
hele de 6.5 aylık gebeliğin verdiği duygusallıkla

annem

çok yaşlı idi
gözleri yorgun ifadeleri durgundu
nicedir beni de başkalarını da tanımıyordu
hepimiz aynı idik onun için
ama o hep bize gülümsedi
her dokunuşta her sözde gülümsedi
altını bağladık
yogurtlar ,meyveler ,bebe büskivileri yedirdik
içtiği suyu yediği lokmayı saydık
eline bebek verdik oynadı
o bizim koca bebeğimizdi
hastayım demeden
ah oh etmeden
herşeye teşekkür ederek
bizi hep keyiflendirerek
koca bir 86 yılı tamamladı
...
çok üzgünüm
hep bugun için korkmuştum
hep bugun için geç gelmesi için dua etmiştim
çocukken ömrümün yarısını vermeyi vaad etmiştim allaha
anneanem uzun yaşasın diye
o benim annem ,babam, kardeşim, ömrüm ,hayatım, tüm çocuklugum ,yalnızlıgım ,dik duran başım ,tüm anılarımdı...
ölme zamanı çoktan gelmiş bayramdan bayrama ziyaret edilen bir aile büyüğüm değildi tüm ailemdi o baba ocagımdı
bizi hiç hesapsız ,herkes başka bir şehirde iken evden yürüyerek çıkıp kendi ayakları ile hastaneye gidip orda terketti
yolllar bu kadar uzun olur mu oldu
gelemedik bir türlü yetişemedik
bekler anneanem diye ümit etmiştim 37 yılım onunla geçti iyi kötü herzaman beraberdik
elini tutmak son kez konuşmak öpmek su vermek onu silmek temizlemek bezlemek ne varsa yapmak istedim
yolboyunca hastanede ona bakacagımın hayallerini kurdum aldıgım pekçok kitabı gece boyu başında okurum dedim
sonra geri döner evine evimize odasına ,ben yan dairedeki evime geri döner yine komşuculuk oynardık
onun orda oldgunu bilmenin rahatlıgı ile hayatımıza devam ederdik yine kadın arardık yine altı pişerdi doktor doktor gezerdik köye beypazarına vişneliğe giderdik yılbaşında masamızın süsü olurdu daha kaç beraber gececek yılbaşını hesap ederdik kalan torunlar ...
olmadı
tüm bunların gercek olduguna hala inanamıyorum
onca zaman geçirdim onunla ama gecen zamanlar hep az geliyor
onca fotograf cekmişiz karelerin hiçbiri acımızı tamamlamıyor
tabi keşkelerim var
herkesin olucak
keşke daha çok zaman geçirebilseydim daha çok gezebilseydim daha çok koklayabilseydim daha çok bakabilseydim
zamanımı enerjimi sevgimi harcadıklarım yoktu cenazede sadece ben ve anneanem vardık ...
keşkelerim anneanemin soguk bedenini yıkamaktan daha çok acıttı canımı
...
uzun zaman kendi başıma olmak istiyorum
yeni bir hayat kurmam gerekiyor
anneanesiz bir pelin ...
henüz anlayamadım ölümü
daha hiç dua okumadım
hiç merhume diyemedim
rahmetle anamadım
henüz herşey çok yeni
...
telafi edilemez bir boşluktayız
biz anneaneyi hayatımıza alarak hayatımızı düzenlemiştik
evlenince herkes kendi hayatına dönmemişti
şimdi ne ve nasıl olur bilmiyorum
günlerce uyumak istiyorum
uyuyup biraz da olsa zamana güvenmek
ayrılıgı bir çığlık gibi atmak hayatımdan
...
sevdiklerinize çok sarılın
evden çıktıgınızda ne geri dönme garantisi ne de kalanı bulma garantisi var
allahın bizim için planını bizimkine uymuyor ,ne yazık kı onun planı bizimkinden iyi
ve allah çekemeyeceği acıyı vermiyor kuluna
ölüm çok acı bir gerçek
kalan tüm gerçeklerin yanında o kadar büyük ve soguk ki herşeyi donduruyor kalpteki beyindeki
...
sevdiklerinize son kezmiş gibi sarılın hep
hep yanlarında olun veya oldugunuzu hissettirin
giden zamanın kaybedilen vaktin asla telafisi olmuyor
hep an'ı yaşayın
güzel anılarınız olsun
sizi üzen sıkan kıran yaralayan ezen aşalıyan herşeyi söküp atın
söyleyemediğin sevgi sözcüğü kalmasın , unuttugunuz öpücüğünüz olmasın ,ertelediğiniz sarılmaları hemen iptal edin
ölüm herşeyi örtüyor geride sadece boşluk kalıyor
uçsuz bucaksız bir boşluk

eski pelin

BEN PELİN

Bazı şeyleri çok erken bazı şeyleri çok geç yaşadım

O yüzden yaşıtlarımla bir türlü buluşamadım

...

Herşeye bedel bir kızım var kendimce

Ama sanmayın ki şımartıp davranmıyorum zalimce

Benim dünyada istediğim ne vardı bilmiyorum

Ama istediğim dünyada ikamet etmiyorum

Bu yüzden kızımı bu vahşi dünyaya olabildiğince hazırlamaya çalışıyorum

***

71 ankara doğumluyum

Ortaokul lise Bursa'da okundu sonra tekrar ilk aşk Ankara

Odtüde yıllarca okumaca

Bilenler bilir kantin eylemleri ,medico isyanları ,kuşlama

Sağ sol değil derdim hep aklıma yatanı istedim bir de kalbimin doğru dediğini

19 yaşında şimdiki eşimi buldum

Aradan yıllar geçti ancak 2001 de evlenmeye ikna oldum

Üç kuruş parayı sayamam yanyana

Ama yine de bankacı oldum

Bazen geceden rakı damlardı ömrüme

bazen kırmızı şarap konuk olurdu evime

İçmeyi severdim ama adam gibi...

Bir gün tüm zamanlarımın yalnızlığını unutturacak bir mucizem oldu

Her ne kadar ben mısrayı doğrusam da o bana hayat oldu

İletişimi severim

İnsanları dinlemeyi ,paylaşmayı ,söyleşmeyi,dertleşmeyi

Özelini paylaşmak dolu tabanca vermektir karşındakine

Bile bile kaç kez vuruldum da vazgeçmedim dost demeye

uzak yolların yolcusu kızıma

bir gün kendi hayatının peşine düşeceksin
elimi bırakıp usulca gideceksin
gitme diyemeyecek kadar çok seviyorum seni
sensiz eksik kalırım
sensiz bir boşluk olurum diyemeyecek kadar çok... Devamını Gör

birgün kendi anılarını yaşamaya gideceksin
ne ilk gittiğimiz tiyatro kalacak geride
ne ilk dişinin çıkışı
hayatta olta atıp kendi ilklerini tutacaksın

canım kızım o gün ne zaman gelirse gelsin
hayatıma kattıkların için
bana kendi gözünden görmeyi öğretttiğin için
bindiğin bulutttan beni annen olarak seçip indiğin için
hayatıma girme ve beni sevme cesaretin için
sana çok teşekkür ederim

kozasındaki ipek böceğim
ben senin kanatlarını güçlü
beynini özgür tuttum
rengarenk bir ömür senin hakkındır

döndüm
sana kendime
kelimelere
bugun garip bir hüzün ,yağsa yağmasa karar veremeyen yağmur ,dokunsalar ağlyacak bir pelin ...
hayatımda pek çok kayıp
kendi kendine beni seçen bir erkek çocuğu
ona iyi bir taşıyıcı olma kaygısı (şeker ve yüksek tansiyo eşliğinde)
kızıma bir kardeş verme kıvancı
iş ,doğum ,bebek
herşeyin soru işaretine döndüğü bir dönem
yorgunum

sen

işte bir gece
yalnızlık kokusu
belki de en çok korkusu
seni aradım
yoktun ,olsun
arabildiğim bir 'sen' olması da umut verici nedense bu gece