पो ya

yana bir fotografımız bile yok
oysa sen hep gözümde perde gibisin
yaşadığımız yokuş çıkılmaktan yorulmuş mu?
ben seni çok özledim
yarımdın
yarimdim
bardağımın öbür kenarı idin
keşkelerle süslü bir kenarları var hayatımın
içine düşsem boğulacağım
yaşama süsü verilmiş bir cinayet bu gecen günler
yoruldum peşinden
pişman oldum peşinden
nefesine pay oldum nefesimden
bir merhaba dememek neyin cezasıdır
çözemedim
ben ölmeden öldü sayamam ki seni ...

पो ya

bu kadar yakınken nefes almaya
karabasan geceleri gönderme bana
uykusuzluğumda ayraçın kitaplarıma
yüzkitaplarında mı çıkacağız suyüzüne
bir an için bir gün için bir ömür için
adı ne ise gelmelerin
işte onun için gelseydin keşke
yaşın yaşımı geçmekte bir daha
hiçelegeçmeyecek anlar zamanlar
bir kitabı açıp kapamak gibi gelsen
rafta en arka sırada duran bardakla su içmek gibi gelsen
vapurdan hiç inmemek bi üsküdar bi beşiktaşta olmak gibi gelsen
yara almasa mucizeler....