2 Kasım 2007 Cuma

पो ya

yana bir fotografımız bile yok
oysa sen hep gözümde perde gibisin
yaşadığımız yokuş çıkılmaktan yorulmuş mu?
ben seni çok özledim
yarımdın
yarimdim
bardağımın öbür kenarı idin
keşkelerle süslü bir kenarları var hayatımın
içine düşsem boğulacağım
yaşama süsü verilmiş bir cinayet bu gecen günler
yoruldum peşinden
pişman oldum peşinden
nefesine pay oldum nefesimden
bir merhaba dememek neyin cezasıdır
çözemedim
ben ölmeden öldü sayamam ki seni ...

Hiç yorum yok: