annem

çok yaşlı idi
gözleri yorgun ifadeleri durgundu
nicedir beni de başkalarını da tanımıyordu
hepimiz aynı idik onun için
ama o hep bize gülümsedi
her dokunuşta her sözde gülümsedi
altını bağladık
yogurtlar ,meyveler ,bebe büskivileri yedirdik
içtiği suyu yediği lokmayı saydık
eline bebek verdik oynadı
o bizim koca bebeğimizdi
hastayım demeden
ah oh etmeden
herşeye teşekkür ederek
bizi hep keyiflendirerek
koca bir 86 yılı tamamladı
...
çok üzgünüm
hep bugun için korkmuştum
hep bugun için geç gelmesi için dua etmiştim
çocukken ömrümün yarısını vermeyi vaad etmiştim allaha
anneanem uzun yaşasın diye
o benim annem ,babam, kardeşim, ömrüm ,hayatım, tüm çocuklugum ,yalnızlıgım ,dik duran başım ,tüm anılarımdı...
ölme zamanı çoktan gelmiş bayramdan bayrama ziyaret edilen bir aile büyüğüm değildi tüm ailemdi o baba ocagımdı
bizi hiç hesapsız ,herkes başka bir şehirde iken evden yürüyerek çıkıp kendi ayakları ile hastaneye gidip orda terketti
yolllar bu kadar uzun olur mu oldu
gelemedik bir türlü yetişemedik
bekler anneanem diye ümit etmiştim 37 yılım onunla geçti iyi kötü herzaman beraberdik
elini tutmak son kez konuşmak öpmek su vermek onu silmek temizlemek bezlemek ne varsa yapmak istedim
yolboyunca hastanede ona bakacagımın hayallerini kurdum aldıgım pekçok kitabı gece boyu başında okurum dedim
sonra geri döner evine evimize odasına ,ben yan dairedeki evime geri döner yine komşuculuk oynardık
onun orda oldgunu bilmenin rahatlıgı ile hayatımıza devam ederdik yine kadın arardık yine altı pişerdi doktor doktor gezerdik köye beypazarına vişneliğe giderdik yılbaşında masamızın süsü olurdu daha kaç beraber gececek yılbaşını hesap ederdik kalan torunlar ...
olmadı
tüm bunların gercek olduguna hala inanamıyorum
onca zaman geçirdim onunla ama gecen zamanlar hep az geliyor
onca fotograf cekmişiz karelerin hiçbiri acımızı tamamlamıyor
tabi keşkelerim var
herkesin olucak
keşke daha çok zaman geçirebilseydim daha çok gezebilseydim daha çok koklayabilseydim daha çok bakabilseydim
zamanımı enerjimi sevgimi harcadıklarım yoktu cenazede sadece ben ve anneanem vardık ...
keşkelerim anneanemin soguk bedenini yıkamaktan daha çok acıttı canımı
...
uzun zaman kendi başıma olmak istiyorum
yeni bir hayat kurmam gerekiyor
anneanesiz bir pelin ...
henüz anlayamadım ölümü
daha hiç dua okumadım
hiç merhume diyemedim
rahmetle anamadım
henüz herşey çok yeni
...
telafi edilemez bir boşluktayız
biz anneaneyi hayatımıza alarak hayatımızı düzenlemiştik
evlenince herkes kendi hayatına dönmemişti
şimdi ne ve nasıl olur bilmiyorum
günlerce uyumak istiyorum
uyuyup biraz da olsa zamana güvenmek
ayrılıgı bir çığlık gibi atmak hayatımdan
...
sevdiklerinize çok sarılın
evden çıktıgınızda ne geri dönme garantisi ne de kalanı bulma garantisi var
allahın bizim için planını bizimkine uymuyor ,ne yazık kı onun planı bizimkinden iyi
ve allah çekemeyeceği acıyı vermiyor kuluna
ölüm çok acı bir gerçek
kalan tüm gerçeklerin yanında o kadar büyük ve soguk ki herşeyi donduruyor kalpteki beyindeki
...
sevdiklerinize son kezmiş gibi sarılın hep
hep yanlarında olun veya oldugunuzu hissettirin
giden zamanın kaybedilen vaktin asla telafisi olmuyor
hep an'ı yaşayın
güzel anılarınız olsun
sizi üzen sıkan kıran yaralayan ezen aşalıyan herşeyi söküp atın
söyleyemediğin sevgi sözcüğü kalmasın , unuttugunuz öpücüğünüz olmasın ,ertelediğiniz sarılmaları hemen iptal edin
ölüm herşeyi örtüyor geride sadece boşluk kalıyor
uçsuz bucaksız bir boşluk