kenarda kösedenasýl ýssýz ne kuþ ne kervanne han ne baþka bir mekanöylece kalakaldým kendimesen yoksun belki uzun süre belki hepiçim acýyorkalbim acýyormidem kulaklarým elim parmaðým gözümacýyor...ruhum acýyorsen yoksun yokluðunda kalbim yanýyorsöndüremediðim yangýnýn dumanýnda yine özlemim varsen hep varsýnböyle yakalayamadýðýmyaklaþamadýðýmulaþamadýðýmorada öylece duransaklý duranheryerini insan vücutlarý kaplamýþgörülmeyen görülemeyensevgimin gizli öznesisen hep varsýnumudumun yelkenihangi rüzgar getirir seni banahangi tastan yapýlýr bu yapýdarýldým barýþamam seni gösteren aynalarakapandý sesini duydum sana açýlan son kapýsen hep varsýnsaçma salak olduyarim yamalak olduderbeder oldubiliyorum benden anlýk bi yansýma hepsi bu hepsibu hepsi bu hepsi buhepsi bu hepsi buhepsi bu hepsi buhepsi bu hepsi bu p.o