boşa çekilen kürekler ve atmayı unutan yürekler

onca zaman o kadar üşüdüm kü kalabalıklardan
kırılmasın diye tabaklar ve markası hiç duyulmamış bardaklar
öylece oturakaldım aralarında
...
bir bardak şarapla çekilirdi belki isimler tek tek balıkağından gönlümün
en fazla bir kutu bira oldu nasibimiz dogdugum günlerin 38. yılında
kelimeler anlamlar boşluklar meğer ne çok yoruyormuş bizi
sulara atınca anladım ucan balonumdaki tüm yük kafaları
ve şimdi her sesten sessiz ve en çok kendime
nasıl dolu nasıl dolu hayat
...
mutlu muyum
fazlasıyla evet